Grote storing in Maasdriel en Zaltbommel: medicijnen die koel moeten bewaren

Welke medicijnen koel moeten

Insuline is het bekendste voorbeeld, maar het rijtje is langer. Denk aan injectiepennen voor reuma, psoriasis of de ziekte van Crohn, bepaalde oogdruppels, sommige antibiotica in drankvorm voor kinderen, groeihormoon en een deel van de vruchtbaarheidsmedicatie. Op de verpakking of in de bijsluiter staat dan bewaren tussen 2 en 8 graden.

Twee dingen zijn belangrijk om te weten. Te warm is slecht, maar te koud is vaak erger. Insuline die bevroren is geweest, verliest zijn werking en moet je niet meer gebruiken. En veel van deze middelen mogen een tijd buiten de koelkast, maar hoe lang verschilt sterk per middel en per fabrikant.

Wat je doet tijdens een storing

De eerste regel is dezelfde als voor je eten. Houd de koelkast dicht. Een gesloten koelkast blijft een aantal uur koel genoeg, en elke keer dat je de deur opent, gaat er kou verloren. Hoe dat precies werkt, lees je in ons stuk over waarom je koelkast de eerste uren dicht blijft.

Bij een storing van een uur of twee, zoals in Maasdriel en Hedel, hoef je dus meestal niets te doen. Duurt het langer of weet je niet hoe lang het gaat duren, dan kun je deze stappen aanhouden.

• Pak de insuline of het medicijn dat je de komende dagen gebruikt en houd dat op kamertemperatuur bij je. Ingebruikgenomen insuline mag volgens de meeste bijsluiters al op kamertemperatuur bewaard worden, vaak tot ongeveer vier weken.
• Laat de ongeopende voorraad in de dichte koelkast staan zolang die nog koud is.
• Wordt het te lang, leg de voorraad dan in een koeltas met koelelementen. Leg een theedoek tussen het medicijn en de koelelementen, zodat het niet bevriest.
• Gebruik geen ijs uit de vriezer los tegen de pennen of flacons aan.
• Schrijf op hoe laat de stroom uitviel en hoe laat hij terugkwam, dan kun je dat later aan de apotheek vertellen.

Een koeltas met een paar koelelementen in de vriezer is daarom een slimme aanvulling voor iedereen die koelmedicatie gebruikt. Je vindt ze bij de supermarkt, de bouwmarkt of de drogist. Er bestaan ook speciale koelhoezen voor insulinepennen die werken zonder stroom of ijs, die kun je bij de apotheek of een diabeteswinkel navragen.

Na de storing, is het nog goed

Kijk eerst naar het medicijn zelf. Heldere insuline die troebel is geworden, vlokjes heeft of verkleurd is, gebruik je niet meer. Een pen die bevroren is geweest, ook niet. Is er niets te zien, dan is de vraag hoe warm het is geworden en hoe lang.

Twijfel je, bel dan je apotheek. Dat is precies het soort vraag waar ze voor zijn, en ze kunnen per middel opzoeken wat de fabrikant toestaat. Bij een kortere storing en een dichte koelkast is het antwoord meestal dat je het gewoon kunt blijven gebruiken. Wij vinden het verstandig om dat niet zelf te gokken als het om een duur of onmisbaar middel gaat. Een telefoontje kost twee minuten.

Gebruik je insuline met een pomp of sensor, let er dan op dat ook die apparatuur van stroom afhankelijk is. De pomp zelf werkt op een batterij, maar de lader of de telefoon die je glucosewaarden laat zien, niet. Een opgeladen powerbank in huis is dus geen overbodige luxe. Voor wie thuis afhankelijk is van andere zorgapparatuur hebben we een apart stuk over afspraken bij zorgapparatuur thuis.

Regel het vooraf

De beste voorbereiding is saai en kost weinig. Vraag bij je volgende herhaalrecept aan de apotheek hoe lang jouw specifieke middel buiten de koelkast mag, en schrijf dat op een briefje dat je op de koelkast plakt. Leg een paar koelelementen in de vriezer en houd een koeltas paraat. Zorg dat je net iets meer voorraad hebt dan je tot de volgende levering nodig hebt, zoals we beschrijven in ons stuk over medicijnen in je noodvoorraad.

Dan is een storing als die in Maasdriel en Zaltbommel geen reden voor stress. Je weet wat je doet, je weet hoe lang je hebt, en je weet wie je belt als je twijfelt.